To, czego potrzebujesz, nad grą

Każda linia to grupa (FPS, GPU, CPU, pamięć graficzna, RAM i czas) ze swoją etykietą i kolorem, a ty wybierasz, jakie dane pokazuje każda z nich. Układasz je w dowolnej kolejności i wyłączasz osobno.

Wybierasz róg, margines, jedną linię na pozycję albo wszystko w jednej linii, rozmiar i krój czcionki, pogrubienie, kolory, tło, obrys tekstu, aby czytać go bez tła, oraz częstotliwość odświeżania (od 0,25 do 2 sekund).

Może też pokazywać baterię twoich urządzeń bezprzewodowych, jedna linia na urządzenie (⚡ podczas ładowania, na czerwono przy niskim poziomie): kontrolery PlayStation, Xbox, Switch i 8BitDo; słuchawki Corsair, Razer, SteelSeries, HyperX i Logitech; myszy i klawiatury Logitech oraz wszystko, co masz na Bluetooth.

Podczas edycji widzisz podgląd z prawdziwymi danymi twojego PC w danej chwili. Dane odczytuje tylko wtedy, gdy jest widoczny: przy ukrytym HUD nie zużywa nic.

HUD może też być na dole pośrodku, ma linię z baterią twojego laptopa (i informacją, czy się ładuje), a linia pamięci graficznej może pokazywać jej temperaturę. Odczytuje baterię coraz większej liczby urządzeń, jak słuchawki Razer BlackShark V3 Pro czy myszy VXE, ATK i Pulsar z odbiornikiem.

Jeśli streamujesz przez Discord, OBS lub Streamlabs, HUD pokazuje FPS twojej gry, a nie ich podglądu, a jeśli jego plik ulegnie uszkodzeniu, nie tracisz już zapisanych HUD-ów i celowników.

HUD pokazuje FPS otwartej gry, nawet jeśli nie jest na wierzchu, może być na ekranie cały czas (także na pulpicie), a przy kilku ekranach wybierasz, na którym.

Bez instalowania czegokolwiek (te same dane, których używa Menedżer zadań): FPS i czas klatki, użycie CPU i rzeczywiste MHz, użycie GPU, MHz, temperatura i wentylator, pamięć graficzna i użyty RAM (z sumą, jeśli chcesz).

Z otwartym programem do czujników: temperatura i pobór mocy CPU, temperatura RAM, hot spot i temperatura pamięci GPU oraz jego pobór mocy w watach (w AMD TBP, czyli całej karty). Windows nie udostępnia tych danych bez specjalnego sterownika: GameHub odczytuje je z programu, którego już używasz. W wersji pobieranej bezpośrednio możesz też włączyć „Zaawansowane czujniki” (opcjonalnie, z zezwoleniem Windows), aby mieć je bez otwierania innego programu; w wersji z Microsoft Store użyj programu do czujników.

Jeśli masz otwartych kilka, każda wartość pochodzi z pierwszego, który ją ma, a gdy jeden się zamknie, przechodzi do następnego, tak że tego nie zauważysz. W edytorze po najechaniu na wartość zobaczysz, z którego programu pochodzi. Jeśli żadnego nie ma, te wartości pokazują „—” (albo są ukryte, jeśli tak wybierzesz).

W jego edytorze wybierasz kształt (krzyż, T, kropka lub okrąg), grubość, długość, odstęp, promień, środkową kropkę, kolor, krycie i obrys z jego kolorem. Widzisz go w powiększonym podglądzie, gdzie każdy kwadrat to piksel, oraz w drugim, w rzeczywistym rozmiarze.

Pojawia się dokładnie na środku ekranu i możesz go przesuwać piksel po pikselu albo co 0,1 piksela: z ułamkami rozkłada się na dwa piksele, jak w klasycznych grach, aby trafić w dokładne miejsce (trochę mniej ostro, bo ekran nie ma pół pikseli).

Wiele osób używa go w zwykłych meczach, ale w turniejach i niektórych meczach rankingowych zewnętrzne celowniki mogą być zakazane: sprawdź zasady gry, w którą grasz.

Niektóre karty graficzne z 16-pinowym złączem (12VHPWR / 12V-2x6) miały spalone złącza z powodu złego styku. Podczas gry GameHub obserwuje to, co twoja karta udostępnia przez HWiNFO, a jeśli coś dziwnego trwa kilka sekund (nie pojedynczy skok), ostrzega cię powiadomieniem Windows i czerwoną linią nad grą.

• ASUS ROG Astral i ROG Matrix (RTX 4090, 5080, 5090): prąd na każdym pinie. Ostrzega, jeśli któryś jest przeciążony albo nic nie przewodzi, gdy pozostałe tak (brak styku).
• Inne karty NVIDIA RTX serii 40 i 50 z 16 pinami: napięcie na złączu. Jeśli spada na dłuższy czas, jest zły styk albo kabel się zużywa.
• Inne karty (jak Sapphire NITRO+ RX 9070 XT PhantomLink): gotowe na moment, gdy HWiNFO będzie mogło odczytać czujniki ich złącza.

Nie wyłącza twojego PC ani nie zamyka gry: mówi ci, co się dzieje i co zrobić (zapisać, zamknąć grę i sprawdzić, czy kabel jest włożony do końca i nie ma ostrych zagięć przy złączu).

Zapisz swój HUD lub celownik pod nazwą („Competitive”, „Valorant green”…) i wracaj do nich, kiedy chcesz. Za każdym razem, gdy zapisujesz inny, poprzedni zostaje w „Poprzednie” (ostatnie 20), na wszelki wypadek: możesz je zobaczyć, przywrócić lub usunąć.

Wybierz, czy mają się pojawiać we wszystkich twoich grach, czy tylko w tych, które wskażesz: nie każda gra to strzelanka. I udostępniaj je kodem (ARLQ-MIRA-… lub ARLQ-HUD-…), aby znajomy mógł je wypróbować: tworzenie kodu jest częścią ArlequinPro, a wczytywanie jest darmowe dla wszystkich.